Een gesprek met mezelf

Discipline, een woord dat niet meer in de mode is. Vroeger ten tijden van mijn ouders wel op school en thuis. Maar wat als je eenmaal volwassen bent, en er is niemand daar om te zien dat ik weer in die van mij uitvlucht duik? Ik had een simpele afspraak met mezelf gemaakt, vanaf 22u gaan alle schermen UIT. Een simpele regel, toch? Kijk ik heb 3 kinderen en ik heb er op zich geen problemen mee om hun regels op te leggen, bijvoorbeeld om 19u is het tijd om richting bed te gaan, maar met mezelf? Met mezelf is dat echt andere koek. En wat nu, nadat ik mezelf 2 dagen op rij niet aan deze simpele afspraak heb kunnen houden? De vriend in mezelf zegt: “Iedere dag is een nieuwe mogelijkheid om het terug op te pikken, vergeet gisteren! Denk aan vanavond, wat ga je doen om te voorkomen dat je weer in dezelfde valkuil valt? Wat is het belangrijkste in jouw leven? Is het echt zo belangrijk films te kijken en video-spelletjes te spelen? Zo nee, waarom, steek je daar zoveel tijd in? Ging je niet een post schrijven? Is het niet beter om spelletjes spelen tot 1u per dag te beperken? Zou je jezelf dan niet beter voelen?”

Wanneer ik open sta voor deze stem kan ik acties ondernemen, het is nu ochtend, wat gewoonlijk voor mij het meest productieve moment van de dag. Tijdens mijn ochtend ritueel heb ik mezelf een beetje piano leren spelen, gewoon als eerste actie na het opstaan elke ochtend 15minuten spelen, zo simpel kan het toch zijn? Nu kan ik misschien elke ochtend een kwartier schrijven? Dank je inspiratie van het moment!

Zo, met dankbaarheid in het hart sluit ik deze ochtendpost af en groet jou lezer in de hoop dat deze jou ook kan helpen.

Zoals altijd, ik ben erg benieuwd naar jouw ervaring, aarzel niet om mijn te contacteren door een mailtje te sturen naar info@carl-bosch.eu